(46)
Zoals ik had beloofd, hier een reactie voor in het gastenboek.
Na zolang twijfelen , had ik besloten om het toch nog maar eens te proberen. Mijn angsten overwinnen door toch in de auto te stappen en mijn rijbewijs te gaan halen.
Door de telefoon liet Jan het er niet bij, en maakte gelijk een afspraak. De eerste en beste stap, want ik kon er niet meer onderuit terwijl ik dat nog wel in overweging nam..
Vanaf de eerste rijles heeft Jan er vertrouwen in gehad . Waar ik het niet meer zag zitten, sprak Jan mij weer moet in . Waar ik te overmoedig werd, zette Jan me weer met beide benen op de grond.
Nu ik hem heb eindelijk na zoveel jaar mijn rijbewijs gehaald en tuffen we overal naar toe. Soms moet ik dan een beetje lachen , want ik hoor Jan nog steeds in gedachten alles zeggen over de manier waarop ik rijd. Volgens mij rijdt hij met iedereen die bij hem les heeft gehad nog steeds een beetje mee.
Ontzettend bedankt Jan.
Groeten van Corienne.
Hallo Jan,
Zoals beloofd even een krabbel. Na vorig jaar een zwaar autoongeluk met de caravan te hebben meegemaakt merkte ik dat het autorijden steeds moeilijker werd. Ik ben wel blijven rijden maar de snelweg ging ik vermijden. Ook het inhalen langs vrachtauto's deed ik niet meer.
Na een introductieles besloten we samen voor een pakket van 5 lessen.
Na de derde les ging het alweer lekker, je gaf mij mijn zelfvertrouwen weer terug en zette de puntjes op de i.
Erg veel gelachen tijdens de les.
Jan, ik ben echt heel blij dat ik lessen bij je genomen hebt!
We hebben nu een chrysler grand voyager gekocht en ik zie je nog wel eens op de snelweg, bedankt!
groetjes Lies
Hoi Jan
Zoals beloofd hier eindelijk een berichtje van mij.
Vorig jaar juli kreeg ik op mijn 58e verjaardag van mijn oudste zoon een introductieles om te ervaren hoe het is om zelf achter het stuur te zitten, en te ervaren hoe het is om auto te rijden.
Begin augustus was het zover,en stapte ik bij Jan in de auto. De zenuwen gierden door mijn lijf, maar Jan bleef heel rustig en relext.
Volgens hem was het mogelijk om op mijn leeftijd het rijbewijs te behalen, en de eerste les viel hem niet tegen.
Zo begon mijn avontuur dat RIJBEWIJS heet.
De theorie was voor mij geen probleem, wel om het toe te passen in het verkeer. Soms maakte ik stomme fouten, en was ik boos op mijzelf, omdat ik het allemaal wel wist hoe het moest, maar niet deed.
Jan zij dan dat ik niet boos moest worden, maar het moest zien als een leermoment. Zo gezegd, zo gedaan. Ik leerde wel van mijn fouten.
Na een paar keer gezakt te zijn voor het rijbewijs, wilde ik het opgeven, maar Jan stimuleerde mij om het niet op te geven, want je kan het wel zij hij, je zit er zo dicht bij, het is zonde om het nu op te geven.
Toen zij ik, nou nog één keer dan, en wat gebeurde er, ik slaagde.
Ben drie dagen van slag geweest, omdat ik het toch gehaald had.
Het avontuur heeft 9 maanden in beslag genomen.
Inmiddels zijn we een 5 maanden verder, en ben ik in het bezit van een auto. Ik kom overal waar ik wezen wil, en heb er al enkele duizenden kilometers opzitten.
Alles gaat nog niet van een leien dakje, maar zoals Jan zegt: BLIJVEN OEFENEN, EN BLIJVEN RIJDEN.
JAN, BEDANKT
Groeten
Lenie van den Enden, inmiddels 59 jaar
dag Jan,
Sorry dat het lang duurde maar ik weet niet wat ik moet schrijven. Heb veel plezier gehad tijdens de lessen. Nog bedankt voor het les geven.
groetjes, John
Beste mijnheer Hamelink,
30 jaar geleden mijn rijbewijs gehaald en bijna 8 jaar niet gereden. Dat vroeg om een paar lessen voor ik weer de weg op durfde. De advertentie van de rijschool sprak me aan en na een lange tijd aarzelen pakte ik toch de telefoon. Toen ging het snel. Na 1 introductieles en een pakketje van 5 lessen rijd ik weer met enige regelmaat 'overal' naartoe. Gisteren ben ik naar Zierikzee gereden en vandaag naar mijn oppasadres in's-Gravendeel.
Het gaat redelijk goed. Soms in de verkeerde versnelling over de rotonde, maar ik kijk nu echt in mijn binnenspiegel voor ik op de rem trap.
Nogmaals hartelijk voor de manier waarop u mij weer aan het rijden hebt gebracht.
Hilda Zwanenburg.
Heeey Jan, Ik wilde je bedanken voor de goede lessen die je me gegeven hebt. Je hebt me niet alleen rijles gegeven maar ook geleerd hoe ik vertrouwen in mezelf kan, mag, en moet hebben. vergeet nooit meer dat je me zei, hey ook jij verdiend gewoon een plaatsje op de weg, en dat heeft me aan denken gezet, ja waarom niet eigenlijk...en zo waren er nog meer opmerkingen waarvan ik dacht, hmmm misschien heeft ie wel gelijk idd, dus ik heb niet alleen mn rijbewijs gehaald maar ook een beetje meer zelfvertrouwen. Vandaag ben ik geslaagd en nu is het wachten op mn rijbewijs  Er waren tijdens de lessen echt weleens momenten dat ik dacht, men....grrrr, maar dat zal heus wederzijds geweest zijn haha nietwaar  Je weet hoe ik gestart ben, met trillende handen en knikkende knieen, durfde amper harder dan 30 (haha)...maar de gesprekjes en de zogenaamde "schop onder mn kont" heeft me goed gedaan. Ik ben ontzettend blij dat ik (mede dankzij jou) doorgezet heb, ben best wel een heel klein beetje trots op mezelf nu Nogmaals ontzettend bedankt Jan, hoop je nog eens tegen te komen op de weg ! Groetjes !!
Hai Jan,
Ik ben er nog steeds zo verbaasd over: ik heb vandaag toch echt mijn rijbewijs aangevraagd! Ja zelfs IK kon het leren.
Na een paar lessen bij een andere instructeur die mij kleineerde en onzeker maakte kwam ik bij jou terecht. Ik wilde niet meer, ik kon het niet, ik durfde het niet en ik zou het nooit leren. Auto rijden nee dat was niet voor mij weggelegd en ik zou het NOOIT halen. En nu een half jaar later kan ik met trots zeggen dat ik in 1 keer geslaagd ben voor mijn praktijkexamen.
Zonder jou vertrouwen en luisterend oor had ik het nooit gered.
Ik wil je heel erg bedanken voor je geduld en het aan mij gegeven vertrouwen.
Hoe graag ik het ook zou willen lijkt het me toch beter elkaar niet meer op deze manier te treffen haha!
Bedankt voor alles!
Groetjes Anne.
Beste Jan,
Ik had al 10 jaar rijangst en kreeg paniekaanvallen en hyperventilatie op de snelweg en drukke kruispunten.
Ik durfde de snelweg niet meer op en binnendoor reed ik zelden meer.
Afgelopen zomer was ik het opeens zo zat omdat mijn man door een ongeluk een tijdje niet mocht rijden.
Tsja, dan komt het probleem levensgroot naar voren.
Ik ben gaan zoeken naar een rijschool die gespecialeerd is in rijangstigen. Ik kwam bij Jan terecht en ik moest gelijk de grote weg op. Waar was ik aan begonnen?
Maar het lukte. Hoera ! Hij kreeg het voor elkaar. Het ging niet altijd even makkelijk maar het lukte toch steeds weer.
Na 10 lessen had ik veel meer vertrouwen gekregen. Ik moest wel zelf oefenen en ook dat ging best goed.
Ik merk wel dat je geregeld moet blijven rijden om het vertrouwen te blijven houden. Dat is ook het advies van Jan.
Aangezien ik dat niet altijd trouw doe, voel ik wel dat de routine weer wat afzakt.
Toch heb ik veel geleerd.
Ik rij veel makkelijker binnendoor en op de grote weg rij ik met mijn man naast mij. Leve de vrijheid !!
Daarnaast ben ik ook in therapie gegaan voor de angst en paniekaanvallen en krijg ik ademhalingsoefeningen. Ook zeer belangrijk.
Jan, ik ben blij dat ik les genomen heb. Het geeft me een stuk zekerheid terug en uiteraard meer vrijheid. Ik ben trots op mezelf en raad het anderen zeker aan.
Ik had nooit gedacht dat het je zou lukken om mij de grote weg op te krijgen.
Complimenten hoor.
groetjes,
Anneke
gelijk toen ik 18 werd stond jan al op de stoep, was gewoon een normale leering niet echt snel maar ook niet erg langzaam.
heb echt met plezier bij jan gereden en ben dan wel in 2X geslaagt maar het was jan die zei dat ik wat meer vertrouwen in mezelf moest hebbe en het is me gelukt!
rijangst of niet jan is een goede instructeur!
Bedankt!!!
Groetjes Ian
Na 21 lessen was ik klaar voor het praktijkexamen. Ik was zenuwachtig, maar het viel wel mee, zeker als je van een goede rijinstructeur les hebt gekregen moet het goedkomen. En ja hoor, de eerste keer gelijk geslaagd. Ik was enorm blij.
Alle 21 lessen was het leuk in de auto en ik ging met plezier autorijden. Ik heb op een leuke manier goed les gekregen.
Bedankt voor alles Jan,
Groetjes Guido
Hoi Jan
Vandaag 24-6-2010 ben ik voor het eerst van mijn leven ALLEEN de snelweg op gegaan! Het ging prima! Zonder stress. Nogmaals DANK groetjes Hennie
Ik ben een vrouw van 52 jaar. Twee jaar geleden heb ik een verkeersongeluk gehad. Ik ben op de fiets aangereden door een auto met als gevolg blijvend letsel aan mijn elleboog en een verkeersangst.
Heb eerst een jaar aan mijn revalidatie gewerkt, maar merkte toen al dat het me heel veel stress en spanning opleverde om deel te nemen aan het verkeer zowel als voetganger, fietser of passagier in de auto. Als voetganger en fietser ging het wel steeds beter, maar in de auto werd de angst steeds erger. Daardoor durfde ik na twee jaar niet meer de auto in en de snelweg op.
Iets wat ik altijd heb gedaan en nu door angst niet meer durfde. Het maakte van mij een onzeker iemand. Ik merkte dat ik hier zonder professionele hulp zelf niet meer uit kwam. Deze hulp heb ik gevraadg bij een psycholoog die gespecialiseerd is in rijangst na een verkeerstrauma en ben door hem daarna door verwezen naar Jan Hamelink om weer wat rijlessen te gaan nemen. Jan heeft mij op een rustige manier en met veel begrip voor mijn rijangst weer deel laten nemen aan het verkeer.
Hij heeft mij hierin heel goed begeleid. Ik kreeg ook opdrachten tussendoor om zelf de snelweg op te gaan, eerst met mijn man en daarna alleen met eigen auto. Alles bij elkaar ben ik heel blij dat ik deze stap naar professionele hulp heb gezet. Het heeft mij eerst wel heel veel stress en spanning opgeleverd maar het gaat nu steeds beter. Ik stap nu na 11 lessen zelf weer de auto in zonder spanning en stress.
Heb zelfs al weer een keer naar Friesland gereden en heb mijn zelfvertrouwen weer terug gekregen.Ik ben dus heel blij dat ik deze stap heb gedaan.
Jan bedankt.
Nou het is zover hoor mijn eerste zwem (verzuip) les zit erop. Op naar zwemdiploma B. Inmiddels heb ik wat rond gereden in onze Matiz en dat scheurt best aardig (maar de Mazda rijd lekkerder).
Voor mij is het 't beste alleen te rijden zonder een gestreste bijrijder -ze maakt zelfs een rem-intrap bewegingen op de passagiers stoel... Ik wil je nogmaals bedanken voor de vakkundigheid en het geduld waarmee je les hebt gegeven.
Ik wil je vooral bedanken omdat je toch, naar mijn inzien, grote invloed op de examinator hebt uitgeoefend door te praten (waardoor hij meer dan de helft van de examen onderdelen vergat). Groet, Richard Versloot
Mn. Hamelink, Na bijna 6 jaar mijn rijbewijs te hebben werd de rijangst groter. Toen ik een advertentie las van Bel-Hamel sprak me dat aan en besloot ik een paar lessen te nemen. In oktober 2009 heb ik 4 dagen, ongeveer 2 uur per dag gereden.
Dat was best intensief. Toch heb ik in deze tijd veel geleerd. Ik rijdt nu af en toe over de snelweg, ook heb ik geleerd om verder vooruit te kijken, wat een goede les was. Al zal autorijden nooit mijn hobby worden, toch zit ik regelmatig op de weg. Hartelijke groeten, E. van Haaften
07-08-2007 van Stephanie Kaars (toenmalig journaliste van “De Vriendin”)
naar aanleiding van de cursus rijangstbegeleiding, waarvan verslag in Vriendin 23 2007. Hai Jan,Ik mail je nog even om te laten weten dat mijn rijangst definitief verleden tijd is;-). Een paar weken geleden was ik op vakantie in Frankrijk en daar heb ik heel wat kilometers gemaakt.
Net als op de terugweg, toen heb ik zo’n 400 kilometer gereden. Het gaat hartstikke lekker en ik stap inmiddels niet meer met zweethanden achter het stuur.
|
|
